Lo vin fa viatjar, abans de lo beure

Lo vin fa viatjar, abans de lo beure

Parlar del vin en Occitània ! Es parlar d’istòria, de cultura, d’agricultura, de revòltas de revolucions, de guèrra, de religion, de politica, de militantisme, de climat, de gastronomia…es parlar de la vida.

Se França es lo segond productor de vin al monde o dèu al país occitan qu’es lo territòri màger del vin francés. E los occitans devon aquela plaça al Lengadòc, lo territòri viticòla mai grand.

La vinha arribèt en cò nòstre gràcias als grècs, mas aquò o sabètz. Los galeses e los romans la desvolopèron e aquò dona ara de grands terradors viticòlas en Occitània (cinc en tot qu’an d’apelacions).

Lo primièr es Lengadòc que representa lo 30% de la superficia de las vinhas en França e tanben lo 30% de la produccion de vin. Ven en seguida lo bordalés, que se reputacion es mondiala ; puèi venon las costièras de Ròse ; Provença seguís e enfin an regropat dins una denominacion de Sud-Oèst —un pauc ridicula o cal dire­— de terradors que donan lo vin de Galhac lo de Juranson en passant pel de Madiran e de Marcilhac.

Lo vin es a l’origina de tanta literatura, de tantas polemicas, e de tantas riquesas tanben qu’es complicat de o resumir tot.

Del vin claret que los gascons vendián als angleses, a las revòltas de 1907 en passant pels « comandòs de la nuèit » cantats per Claudi Marti, lo viatge es passionant.

Passionantas tanben son las polemicas sul vin que seriá « la mai igienica e la mai sana de las bevendas » vantada per Pasteur, a una epòca que lo vin èra mens fòrt en alcoòl e subretot quand l’aiga èra sovent dobtosa d’un punt de vista bacteriologic.

Quand un ministre de l’agricultura ditz, fa pas gaire, que lo vin es pas un alcoòl coma un autre, es scientificament complètament faus. Pasmens, torna lançar, sens o voler, la batalha sus la legitima question de l’alcoolisme e de sons perilhs.

Cal parlar tanben de l’enjòc economic, dels emplecs dirèctes o indirèctes del vin. Dison que son de centenats de milièrs.

Cal dire la dificultat que i a per imaginar una Occitània sens vin. Que seriá Occitània vendèsse pas son vin pertot dins lo monde ?

E se lo vin lo fasèm pas nosautres diràn d’unas personas, se lo vendèm pas nosautres, d’autres lo produsiràn dins lo monde e lo vendràn ! Los consumidors l’anaràn crompar als italians, a la peninsula iberica, en Australia o en California. Benlèu deman serà de vin d’Anglatèrra que lo climat nos aurà fait pujar los limits geografics de la produccion de vin. Aquí tantes polits debats e polemicas que nos aucuparàn encara per qualques annadas !
Lo vin es un viatge, sonque de ne parlar, abans de lo beure.

David Grosclaude